Dyziu wyprany

Wreszcie znalazłam chwilę wolnego czasu, żeby napisać o praniu Dyzia ;)

Sam Dyziu nie był zachwycony owym pomysłem. Natomiast ja nie miałam ochoty go męczyć i stresować, ale skoro Pan Doktor zalecił kąpiel, cóż było robić.... Nabyłyśmy specjalny szampon do prania kota i przeprowadziłyśmy w zeszły weekend całą operację wraz z mamą. Niestety to ja byłam głównym oprawcą - tak wyszło. Natomiast mama była fotoreporterem, więc fajnie, że są zdjęcia z tego męczenia kota, bo w pewnym momencie wątpiłam, że wyszło cokolwiek ostrego, ponieważ mama jest słabo zaznajomiona z moim aparatem. Ufff dałyśmy radę, kot wyprany i mamy zdjęcia niczym z okładki brukowca "Fakt" (robione w pośpiechu i z ukrycia :P)

Dyziu włożony do brodzika wypełnionego wodą od razu chciał się wyrwać i uciekać. Jednak plan ten mu się nie udał, więc jedyne co mógł zrobić, to usiąść na półce w brodziku. Przynajmniej nie siedział w wodzie. I tak siedział i siedział. Był bardzo grzeczny!!! Wyobrażałam sobie, że to będzie jakaś totalna demolka z kotem w roli głównej....a tu taki spokój!!! Poddał się i po prostu siedział. Bardzo wystraszył się prysznica, więc żeby go dodatkowo nie stresować, polewałam go wodą za pomocą kubeczka. Potem namydliłam szamponem.

Dowodem na to, że pomimo okazywanego spokoju, było to doświadczenie stresujące, może być fakt, że Dyziu zrobił siku ;) Po dokładnym wymyciu kociałka, wypuściłam z brodzika wodę z mydlinami i sikami, a czystą wodą z miednicy znowu zaczęłam polewać Dyzia. Najłatwiej byłoby użyć prysznica, ale wówczas Dyziu próbował się ewakuować, więc zaniechałam tego pomysłu. Grunt to spokój i cisza....

Co za dzielny kotek!!!!  Chociaż dosyć nieszczęśliwy!

A pod drzwiami łazienki reszta futer siedziała i zastanawiała się, co też tam wyprawiają z tym biedakiem.....

A po praniu biedny Dyziu wiele godzin musiał doprowadzać futerko do ładu po swojemu....

u weterynarza

Mama: Nie podoba mi się futro Dyzia, takie tłustawe i sterczące.

Ja: Mamo, nie szukaj dziury w całym. On taki po prostu jest. Nie jest puszysty jak Tosia...

Mama: Ale on taki nie był! 

Ja: Mówię Ci, jest normalny! 

Mama: I tak zapytam lekarza jak pojedziemy...

Ja: Jak chcesz, powie to samo co ja, że jesteś przewrażliwiona.

Jedziemy do lecznicy z Dyziem i Witkiem na obcięcie pazurów. No i oczywiście mama zagadała do Pana Doktora na temat sierści Dyzia.... A Pan Doktor mówi: "Faktycznie jest za tłusta. Trzeba kota wykąpać w specjalnym szamponie". Nie wiem jaką  miałam wtedy minę, ale na pewno głupią..... 

Kota kąpałam raz w życiu! Dusię, zaraz po tym jak ją przywlekłam do domu. Stwierdziłam, że nie wiadomo gdzie się szlajała, więc trzeba wykąpać. Robiłyśmy to obie z mamą. Kot bronił się zaciekle, a nasze ręce wyglądały...dobra oszczędzę Wam szczegółów ;) w każdym razie krew się lała ostro. Jak znalazłam Witka, który czystością nie grzeszył, nawet przez myśl mi nie przeszło, żeby go wykąpać, doszłam do wniosku, że sam się wymyje. I faktycznie, po kilku dniach był pięknym i czystym kotkiem ;) A teraz znowu musimy zmierzyć się z wyzwaniem wykąpania kota! A Dyziu do najgrzeczniejszych nie należy jeśli chodzi o zabiegi pielęgnacyjne :D Będzie się działo!!!! Jeśli tylko wyzdrowieję do tego czasu i będę uczestniczyła w tym wydarzeniu, to na pewno znajdziecie tu relację ;)

Komentarz taty: Dyziu lubi wodę, wiecznie chlapie się w misce, to może kąpiel mu się akurat spodoba, a Wy się już martwicie na zapas....

A Witek w czwartek woził się KRAKOWIAKIEM (najnowszym tramwajem w Krakowie). Chyba nie docenił tego ;)