Maciek już w domu

Maciuś wrócił do swojego domku. Podobno tęskni za kotami. U nas Dyziu tęskni za Maćkiem. Jest osowiały i wyraźnie tęskniący. Chłopaki bardzo się zakumplowali. Mam nadzieję, że szybko im minie ;)

bo jak jest źle, może być też lepiej

Dzisiaj będzie o mnie ;)

Wielu naszych Czytelników martwiło się, kiedy chorowałem. Otóż u mnie wszystko dobrze. Jak na razie Pańcia nie złapała moczu do badania, bo ja zawsze sikam jak ona nie patrzy i jest bardzo zajęta :D W końcu jestem sprytnym kotkiem!

 

Ale przybrałem na wadze i mam wyśmienite samopoczucie. Pamiętacie, że w najgorszym okresie choroby ważyłem 2,5 kg. Pochwalę się, że przekroczyłem 4 kilogramy!!! Pani mnie dobrze karmi, miskę mam zawsze pełną i dostaję śmieciowe (jak mawia Pańcia) przysmaki, ale co zrobię, że bardzo je lubię, a one zaostrzają mój apetyt. Dużo się bawię i gadam. Podczas choroby byłem osowiały i nerwowy. Teraz często mam ochotę na zabawę, zaczepiam piłeczki i myszki, uciekam przed Pańcią zachęcając ją do gonitwy.

 

Napisałem ten post, ponieważ życie kociarza nie jest łatwe. Czytamy kocie blogi i na wielu jest dużo smutku. A to się kotek rozchoruje, a to inny zginie, a jeszcze inny znajdzie dobre ręce, które szukają mu domu. Jednym słowem cała masa kociej biedy i nieszczęścia. Wszystkim na pokrzepienie chcemy pokazać, że bywa różnie, ale nawet tam gdzie było źle, może być jeszcze dobrze.

 

Jestem bardzo szczęśliwym kotkiem ;)

 

 

Pańcia śledzi losy chorych małych kotków z Fundacji Stawiamy Na Łapy. Strasznie dużo kociego nieszczęścia.

 

Dla ludzi o mocnych nerwach polecamy https://www.facebook.com/events/265623373638286/  Nie ukrywamy, że takie zdjęcia robią wrażenie. Nie sprawia nam przyjemności oglądanie bólu i nieszczęścia, ale dzięki takim wydarzeniom można się rozeznać ile dobrej roboty wykonują ludzie z fundacji. Wyłapanie kilkudziesięciu maluchów to niezła sztuka! Potem całe bractwo trzeba zbadać, zacząć leczyć i gdzieś umieścić. Osobiście możemy tylko (AŻ) tyle: wesprzeć słowem, udostępnianiem i grosikiem/karmą/żwirkiem. Niby niewiele, ale w grupie tkwi siła. Udostępnialiśmy wydarzenie na FB, okazało się, że wśród naszych znajomych jest kilku kociarzy, którzy także wsparli Fundację. W ten sposób jedna osoba wpłacająca 5zł świata nie ulepsza, ale kilkadziesiąt osób wpłacających po 5 zł jest w stanie uzbierać sumę, która ratuje życie kotkom, które potem kilkanaście lat dają radość jakiemuś człowiekowi ;)

chlapacz pospolitus

Tak sobie siedzę i wodę z miski wychlapuję. Kto mi zabroni?

Męczące to chlapanie....